Γιούρογκρουπ 11/5/2015
Το οριστικό τέλος σε όλες τις αυταπάτες

Γ
image_pdfimage_print

Το τελευταίο Γιούρογκρουπ επιβεβαίωσε για άλλη μία φορά, με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, τις πάγιες θέσεις της Ευρωζώνης πάνω στο θέμα των διαπραγματεύσεων με την Ελληνική πλευρά.
Πέρα από την αναμενόμενη αναγνώριση μιας προόδου στις συνομιλίες, που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα, και την επισήμανση ότι έχουν ακόμα να γίνουν πολλά, η απόφαση τονίζει κατηγορηματικά την ανάγκη να κλείσει η 5η αξιολόγηση. Ότι αυτό αποτελεί προϋπόθεση για να υπάρξει οποιαδήποτε χρηματοδότηση της Ελλάδας όπως και για ανοίξει ο διάλογος για μια νέα σύμβαση.
Η απόφαση του Γιούρογκρούπ βάζει τέλος στις αυταπάτες της Ελληνικής κυβέρνησης για χαλάρωση της χρηματοδότησης πριν την αξιολόγηση.
Βάζει τέλος επίσης στις αυταπάτες για απευθείας πέρασμα σε μια νέα συμφωνία χωρίς να κλείσει η παλιά.
Η Ευρωζώνη δεν συζητά το θέμα της χρηματοδότησης, ούτε μια νέα συμφωνία.
Μόνο αντικείμενο της διαπραγμάτευσης, σε αυτή τη φάση, αποτελεί η αξιολόγηση της προηγούμενης σύμβασης. Και ο νοών νοείτο. Τρεις μήνες τώρα και σε όλους τους τόνους οι άνθρωποι μας επαναλαμβάνουν το ίδιο πράγμα.

Το κεντρικό μήνυμα προς την Ελλάδα που εκπέμπει η Ευρωζώνη, την μόνη λύση που προτείνει (που είναι και η μόνη δυνατή) είναι η επίσπευση των συνομιλιών: «κάντε γρήγορα πριν τελειώσουν τα ταμειακά σας αποθέματα». Αυτό μας λεν οι Ευρωπαίοι. Θα το λάβει επί τέλους υπ όψιν της η Ελληνική κυβέρνηση; Γιατί δεν αρκεί μόνο να ψηφίζει τις ανακοινώσεις. Πρέπει και να τις υλοποιεί. Εκτός και αν σκέφτεται ακόμα το δημοψήφισμα, το τελευταίο της υποτίθεται χαρτί, που όμως δεν λύνει το άμεσο και επείγον πρόβλημα της χρηματοδότησης της Ελληνικής οικονομίας ούτε βέβαια αλλάζει τους όρους της διαπραγμάτευσης (όπως προέκυψε φανερά και από τις δηλώσεις των Ευρωπαίων πολιτικών). Απλά μας βάζει σε μια νέα περιπέτεια.

Μήλιος Χρήστος

Σχετικά με τον Συγγραφέα

1 Σχόλιο

  • Η Ελλάδα είναι μια χώρα σε παρακμή.
    Με έναν λαό πού εξακολουθεί να πιστεύει ότι θα λαθροβιεί στον σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο κόσμο ως θύμα και θα του επιτρέπουν οι υπόλοιποι λαοί , από λύπηση το ταξίδι της αναξιοπρέπειας και της ανυποληψίας του.
    Με έναν λαό και μια κυβέρνηση καθρέφτη του.
    Γιατί δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη της ιστορίας του και την δύσκολη και με κοινωνικό κόστος προσπάθεια να αλλάξει.
    Γιατί πάνω από όλα δεν πρέπει να θιγεί το κομματικό κράτος και το πελατειακό σύστημα (αυτό μάθαμε αυτό εμπιστευόμαστε).
    Όχι θεσμοί αλλά γνωριμίες με την κάθε φορά εξουσία.
    Όχι πολιτική αρχών αλλά διαπροσωπικό –διασυντεχνιακό αλισβερίσι .
    ΕΥΤΥΧΩΣ αυτό το οικοδόμημα ΔΕΝ μπορούμε πλέον να το χρηματοδοτούμε , από μόνοι μας.
    ΓΙΑΥΤΟ και ΩΣ περήφανος λαός , ζητάμε να το χρηματοδοτήσουν οι ευρωπαϊκοί λαοί!
    Και η κυβέρνηση πιστή στην εντολή του, πρωτοστατεί στην εθνολαικιστική θυματοποίηση, στο παραμύθι του αντιμνημονιακού αγώνα και της αντιμεταρρύθμισης.
    Εξαντλεί όλα τα περιθώρια στην διατήρηση της δημοφιλίας της κυρίως στα 3,5 εκατ. συνταξιούχων , δημοσίων υπαλλήλων και των λιγότερο θιγμένων στρωμάτων από την κρίση.
    ΣΕ βάρος της πραγματικής οικονομίας και του μέλλοντος της νέας γενιάς,
    Για την διατήρηση των προνομίων του χρεοκοπημένου μεταπολιτευτικού οικοδομήματος που απλά άλλαξε προσωπικό.
    Ο ΧΡΟΝΟΣ δυστυχώς για όλους μας, τελείωσε.

Kατηγορίες

Ιστορικό